22 Şubat 2008 Cuma

KENDİM HAKKINDA

14 sene once aniden eşimi kaybetmistim. Bunun inanılmazligi ve acisi dayanilmazdi o zaman. Fakat insanoğlu o kadar guçlü ki..dostlarla bu guc o deredece bileniyorki..insan dayanıyor ve devam edebiliyor. 5 sene, 10 sene sonra geriye dönüp baktiginda ise nasil yaşanir..nasıl dayanilir dedigi bu olaya.. nasil dayanabilmis olduguna kendisi de sasiyor. Bu veya bunun gibi olayları herkes bir ölçüde yaşamış olabilir tabi.
Fakat o ki..hayatta çok gerilerde kalmış olsa da..hiç bir şey unutulmuyor. İyi ve aci olayların üzeri, zaman denilen kullerle kaplanmış da olsa bir hafif esinti.. ama bazen de kuvvetli bir ruzgar, o kulleri savurup altındakileri kivilcimlandırıyor. o kivilcimlar bazan gözünüze, yüreğinize şenlik oluyorlar.. bazen icimize aci.
Ozaman anlıyoruz ki silinmis hiçbir sey yok.. yasanmamis farzedebilecegimiz hiç bir şey yok..hayatta hicbir sey unutulmamıs.. :) Bence iyi ki boyle :) Çünkü yaşadıklarımız ve yasiyacaklarimizla varız.
Hayat denen bu en büyük dünya tiyatrosunda, nasıl hak kazandığımızı bilmeden aldığımız rollerimizi oynuyoruz..Kendimizden de birşeyler katarak ama fazla metnin disina cikamadan..uzayıp giden arkası yarınlar gibi. Senaristin bizi gelecekte ne olaylarla karsilastıracağini bilmeden. :) Mükafatımız ise oyunun sonunda belli olacak
Hep sevgi ve iyiliklerle kalınız

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı