23 Mart 2008 Pazar

ALINMALIMI

Napiyim yani..küsiyimmi. Sabah sabah günaydın demezmi insan.
Ama demedi işte. Alınmalımıyım Bende bakmiyim mi yüzüne şimdi.
Çevirivereyimmi yüzümü ondan.
Vardır herşeyi hemen böyle üzerine alınıveren tipler.
Bir dargın bir barışık olurlar çevreleri ile. aman ya..
kimbilir kimle takıştı diyeceğim ama öyle biri de değil.
Evden çıkarken eşi ile ne konuştu. Kim bastı kuyruğuna bilememki.
Kimbilir ne derdi vardı. Bir derdi bana günaydın demek değilya..
Canı sağolsun. İnsanlık halleri. Demedi ise kendisini ilgilendirir.
Yüzünü de kaldırmadı. Bakmadı yani. Kimseyi görecek gözü yok demek.
Yazık yaa..Yani öyle bir tipe bürünmüş ki..
tanımasam ezik sinik kişilik sanıcam. Gidip yakın ilgi göstereceğim.
ya da Acıyacağm belki uzaktan ama yanaşamayacağım.
da kimse böyle ilgi göstermezse, gittikce kabuğundan cıkamayacak..
bir yandan da etrafına karışmaya can atacak.karışamadıkça hasetlenecek,
belki ulaşamadıklarına içinden çamur atacak, sonrası daha zor.
Öyle değil bu..
Asosyal bir kişilik olabilir ama gereken yerde adabında davranmasını da bilir.
Allah vere de uzamasa bu durum.
Lise yıllarında uyumsuz bir arkadaşım vardı.
Çok zeki olmasına karşın tepkilerinde hep ölçüyü kaçırır.
Etrafının olumsuz tepkisini alırdı bEN DE nedense hep onun yanında olmayı görev bilirdim böyle durumlarda.
Arkadaşımla iyi anlaştığım falan yoktu..
çok mu seviyordum acaba desem..alakası yoktu.
O beni cok seviyordu desem..yine alakası yoktu.
Ben terazinin iki kefesi arasında hep onun yanına konan küçük gramdım.
Bundan mutluluk duymazdım aksine hep sıkıntı olurdu bana.
Hala bile o arkadaşımı rüyamda görsem sıkıntılı uyanırım.
Arkadaşım ise yine aynı, yine zeki, zekası ile o ince çizginin biraz ötesinde
biraz berisinde dolaşıyor. Hiç değişmedi. Değişmesin de.
Ben ise empati olayını fazlasıyla kullanıp herşeyi üzerime alınmamakla
daha mutlu oluyorum.
Nasılsa gün gelir anlarlar diye insanlara açıkça hadlerini bildirmiyorum.
Dızzzzzz.. (Asabilendim mi ne?)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı