24 Mart 2008 Pazartesi

SUNUŞ

Ben kısırı güzel yaparım.. Herkes de kendine göre güzel yapar
Yerken binbir çeşit lezzet ve koku duyarsınız. Ama hiç biri digerini bastırmaz.
Yedikçe yemek gelir insana.
Getirin dünyanın en iştahsız veledini bir lokma tatsın.
Bal bulmuş arı gibi deliye döner. :) hehhee..
böylede överim işte kendimi. :)
*********
Annemle babama da yaptım geçen gün. İştahla yediler.
Bir sürü de yapmışım. Karşı komşuma da bir tabak doldurdum.
Babam yolda durdurdu beni.
- Komşuya vereceksen verme. dedi
- ? Niye
- iyi olmamış.
- Niye? :(
- malzemesi az gelmiş.
Vurucu cümle en son geldi.
- Bulguru haşlayıp.. üzerine limon sıkmakla.. kısır olmazz!
Sessiz kalıp düşünmem gereken anlardan biri daha.
*********
Sanırım çok sevdi de komsuyla paylaşmak istemiyor..desem? mi acaba
Nasıl düşünsem acaba.. Alınsam mııı.. Hiç birisini yapmamaya karar verdim.
Güldüm.
Babamım beni eleştirme konusundaki abartma sanatına güldüm.
Farklıdır o. Aklıma geldikçe gülümsedim
*********
Birkaç gün sonra onlara yine gittiğimde buzdolabında muhteşem bir tabak.
Yan masadan yollananlar gibi. Bir meşalesi eksik.
İnanamıyorum.. süslü bir kısır kısır tabagı.
Kenarları marullar.. domatesler ince limon dilimleri ve
dilim pancar turşuları ile süslü.. üzeri ise capri turşu, zeytinler,
mısır taneleri ile rengarenk bir tabak.
- işte dedi komşuya bir tabak böyle gider.
***********
Elimde muhteşem bir kısır tabağı
Bedenimde ise çöküşümün portresi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı