12 Mart 2008 Çarşamba

Dostlar

Hapşurmak ne güzel bir şeyDİR..kedi tınksırığı gibi olan değil ama.
Ciğerinin en derininden tüm nefeslerini toplayarak tsunami gibi gelecek
Ters yüz olacaksın adeta hapsururken. Yer gök inleyecek.
Işığa doğru hapşurmuşsan eger pulivizatörden cıkma su zerrecikleri gibi
dağılacak havada. Evde yalnızım. İstediğim gibi hapşuruyorum.
Hatta kimisini tabancadan cıkan merminin ardında bıraktıgı vınlama gibide uzatıyorum. eĞER araba kullanıyorsam ayarlayıp bir yere çekiyorum hapşurmak için.
Çünkü direksiyon falan elimden kaçıyor.
Ben bir yana araba bir yana ve camda pırlanta pırıltısında
küçük yıldızsı parlamalar. valla hayatta herşeye iyi bakmak lazım.
iŞTE BÖYLE bir gecede üst kat arkadaşım aradı.
- hastasın sen ya..cok fenasın hemde - aa..nerden bildin - e duyuluyor.. senden başka kim hapşurur apartmanda böyle.Hemen geliyorum!
- gelmee...coluk cocuguna acı. Kendine acı - tamam o zaman corba yapıyorum bekle.
- yapmaa.. bende hazır çorba yapacaktım kendime şimdi.. gelme de!
- Hayır sen kıpırdama ben yapıp getiriyorum. Kapıdan veririrm girmem.
15 dakika sonra kapım çalındı. Bir tepiye dizilmiş çorba,
mısır ekmegi tahinli yufka tatlısı, bir kavanoz bal, zencefil, muz.
yarı mahcup, bolca nezleli, miraz meftun ve ezik aldım.
bÖYLE DURUMLARDA HEP BEN BUNU HAK EDİYORMUYUM DİYE DÜŞÜNÜRÜM. BU DOSTLUĞU, BU FEDAKARLIĞI..
NE YAPTIM DA KAZANDIM DERİM. dAHA İYİ OLMALIYIM..
DAHA VERİCİ DAHA DÜŞÜNCELİ OLMALIYIM DİYE
KENDİMİ YETERSİZ BULURUM.
EN İYİ ARKADAŞIM YAPCAK TABİ DİYE DÜŞÜNEMEM..
EŞİ COCUGU VAR İŞLERİ YOGUN.. BİR DE BEN ÇIKTIM BAŞINA DİYE ÜZÜLÜRÜM.
bU EN BASİT fedaklığıdır ..Saymakla bitmez.
bAŞKA BİR KOMŞUM kendisine laptop aldı.. tuttu kendi kasasını bana hibe etti. biliyordu benim bilgisayarın müzelik oldugunu artık.
Bu nasıl bir şeydir. okula falan hediye et dediysem de israrla bana verdi.
Hiç bir menfaati yok benden. Beni benden cok düşünen arkadaşlarım.
Var daha böyle dört beş dostum daha. Bir tanesi uzakta oldugu için bana aklı ile ulaşır. Ablalık misyonunu üstlenmiştir. Hepsini yanımda hissetmek cok güzel bir duygu. Gözünüzde yanlış canlanmiyim..himayeye muhtaç beceriksiz birisi değilimdir.
Hayatı kendi çapımda başardım gibi geliyor. Sağolsunlar ya..iyiki varlar.
Onları ben hep kanım canım gibi kendimden görürürm.
Ama onlar beni öyle görünce ve ona göre davranınca şaşırıyorum böyle.
Ben bu dostlukları hak edecek ne yaptım ki..hak ediyormuyum.
Daha iyi olmalıyım. Daha verici fedakar düşünceli fikirli..daha dost.
Ama hesap kitapla olmuyor dostluk tabii.
Yarın onlara soracagım beni dost gbi görüp görmediklerini.
Yoksa bunlar düşünülürse dostluk olmazmı.
Salıvermelimiyim hayatımı kendi yolunu bulsun
Ama zaten hep öyle yapmadımmı. 52 yaşındayım..
dahamı cok çalışmalıyım hayat dersimi..
100 yaşıma kadar bitirebilirmiyim acaba?
*Çorba çok güzeldi Vildancıgım..
bir yumurta biraz yogurt, un, bir buçuk limon, yağ,
hepsini çırp=kaynamakta olan suya boca et karıştır, sonradan nane ekle.
Ellerine sağlık

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı