28 Eylül 2010 Salı

BABA YOK

Baba evimi dağıtıyorum.
Babam yok artık ya. .
Annemi kendi evime yanıma aldım ya..
Yılların eşyası var evde. Nasıl olacak kimlere verilecek.
Hepsi yıllarca özenle korundu saklandı biriktirildi.
Şimdi öksüzler. İstiyorum ki birilerinin işine yarasın.
Bir günümü bu işe verdim yok bulamadım kimseyi.
Gönlüm kırıldı.
Bir kısmını abim toparladı ..verecek uygun yerleri var onun.
Babamın annemin hatıra defterleri eski kitaplar fotografları sahiplendik tabii.
Annemin hiç birimize elletmediği çeyiz sandığından neler neler çıktı.
En hoşumuza giden abimle bana ait sakladığı bebeklik hatıralarımız oldu.
Çeşitli çalışan hayır kurumları var. Geldiler birşey almadan gittiler.
Sebebi depoları ağzına kadar dolu imiş. Çekyat olursa alıyorlarmış.
Sonunda haber saldığımız yerlerden üç kişi aynı anda gelmesin mi.
Aranızda anlaşın dedik. Gidecek eşyalar bunlar bunlar dedik.
Bir de üç kişilik aile evi kiralamak için girmesinlermi.
Tam curcuna.
Bu arada kendimize ayırdığımız halı ve elektrik süprgesi de gitmiş.
Kapı girişinde asılı duran kot ceketimin yokluğunu da çıkarken farkettim.
Bu iş sonradan nasıl bir yağmaya dönüştü anlamadım doğrusu.
Biraz şoklarda kaldığımı itiraf etmeliyim.
Gözümdeki sürmelerin durduğunu görünce rahatladım doğrusu.
Neyse biz içimizi ferah tuttuk yinede.
Umarım iyi insanlara yaramıştır hepsi.
Böylece bu evinin de kapanması ile artık gidecek bir baba evimiz kalmamış oldu.
İyice algıladım ki artık babam yoktu.
SİZE BABA DİYEBİLİRMİYİM??

8 yorum:

  1. Heyy, bana memnuniyetle "baba" diyebilirsin Dilekcim.. Sevgiler..

    YanıtlaSil
  2. En hüzünlü bir olayı bile kapı aralığından her an salona fırlayıp bağıra çağıra şarkı söyleyecek bir çocuk gibi anlatmayı başarabiliyorsunuz... Ne denir hani? "Hayat devam ediyor"...
    Yazınızı hem hüzünle hem de hınzır bir gülümsemeyle okudum :)

    Selamlar

    YanıtlaSil
  3. Sevgili H.K.
    demek size baba diyebileceğim.
    amaniyyn :)
    çok mutluyum.
    Beni nüfusunuza ne zaman alıyorsunuz.

    YanıtlaSil
  4. Sevgili Tomrukcan
    Güzel yorumunuz için çok teşekkür ederim.
    Böyle anlatmak daha kolay oluyor. Daha az üzülüyorum. O yüzden yani.
    Tekrar teşekkürler.

    YanıtlaSil
  5. yazılarını okudum anladığım kadarıyla unutmak zor o anları .Allahım sabır versın sana ve ailene....
    Kolay değil...

    Başın sağolsun...

    YanıtlaSil
  6. Teşekürler Elifciğim. Blogumu ziyaretine sevindim. Haklısın unutmak zor. Ama hayatın kaçınılmaz gerçekleri. Hepimiz için geçmiş, kulaklarımızda hoş bir seda olsun.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
  7. Sürmenin akmamış olması sevindirdi beni :) Paul Auster'in Yalnızlığın Keşfini okumuş muydunuz ? Aynı süreci o da yaşamış ve yazmıştır, ayrıca bu kitap sevdiğim kitapları arasındadır... Sevgiler...

    YanıtlaSil
  8. Yorumun için teşekkürler Nessuno. Bahsettiğin kitabı okumadım. Ama merak ettim sen böyle anlatınca. İLk fırsatta alırım şimdi ben onu. Ve ilk fırsatta okumak istediğim romanların ucuna eklerim sırası gelene kadar. :)
    Sağlıcakla kalınız.

    YanıtlaSil

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı