7 Ağustos 2011 Pazar

Demene


















Oda kapısını açtı, içeriye bir göz attı.
Ne kadar cok kıyafeti vardı. Ne kadar cok kırtasiyesi ve bijuterisi. .
Bu oda bana yetmiyor diye düşündü. Ne ara almıştı bunca şeyi.

Yerdeki torbaların arasından ayaklarına yer bularak yatağına ulaştı.
Elinin tersiyle gazeteleri yataktan aşagıya iterek kendisine yer aştı.
Şimdi terlikleri gazetelerin altında kalmıştı.
Elindeki su bardağını koymak için başucunda yer aradı.
Daha önce üşenip geri götürmediği bardaklardan yer bulamadı.
İçilmiş bir bardağın içine oturttu. Önceki bardakta kalan yarım su taştı,
yerdeki volkmanı ıslattı. Aksilik işte.
Biri beni toplamalı diye düşündü.
Oda nerdeyse kapıdan dışarı taşıyordu. Aklına çöp evler geldi. Güldü.
Belediye gelse kapıdan baksa bunca şeyin içinde beni secemez..
beni de kepçeleyip atarlar diye düşündü.

Darı ambarına düşmüş fare gibi tatlı tatlı gerindi yatagında.
Yatagının içine de yığdığı giysilerinin arasına gömülüp mutluu bir uykuya daldı.

Hiç yorum yok:

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı